Pszenica ozima Belissa

pszenica ozima Belissa

Pszenica ozima Belissa wyróżnia się dobrą zimotrwałością (skala 5), dlatego uzyskuje dobre wyniki plonowania w prawie całym kraju. Charakteryzuje się wysoką mrozoodpornością, która została zweryfikowana zimą 2012 roku. Wtedy to zasiewy tej odmiany pszenicy ozimej, jako jedne z nielicznych, przezimowały w dobrym stopniu.

Na wysoką plenność sprzyja również cecha odporności na znaczną większość chorób grzybowych, a dokładniej:

– dobra odporność na choroby podstawy źdźbła,
– mączniak,
– brunatną plamistość liści,
– septoriozę liści i plew,
– fuzariozę kłosów oraz bardzo dobra odporność na rdzę brunatną.

 

 

Pszenica ozima Belissa jest to odmiana o krótszej słomie (średnia wysokość to 88 cm) i posiada ona bardzo wysoką odporność na wyleganie zarówno w okresie dojrzałości woskowej jak i przed zbiorem.

Ważna jest także tolerancja na duże stężenie jonów glinu, dlatego też ta odmiana nadaje się do uprawy na zakwaszonych glebach.

Pszenica ozima Belissa jest to odmiana łącząca w sobie wiele korzystnych cech pożądanych przez producentów. Ma zatem potencjał stać się jedną z najpopularniejszych w Polsce odmian pszenicy ozimej, które przeznaczone są do uprawy w normalnych, jak również intensywnych warunkach. Pszenica ta świetnie nadaje się do uprawy w różnych środowiskach, w różnych stanowiskach i po różnych przedplonach.

 

Cechy charakterystyczne pszenicy ozimej Belissa

– najwyższe plony uzyskuje w rejonach II, III, IV, V i VI,
– posiada wysoką odporność na wymarzanie, która została zweryfikowana podczas mroźnej zimy w roku 2012, co daje możliwość uprawy we wszystkich rejonach kraju – wg COBORU ocena 5,
– posiada krótką i sztywną słomę, osiągającą wysokość 88 cm,
– posiada wysoką odporność na wyleganie w fazie dojrzałości mlecznej, a także bardzo wysoką przed zbiorem,
– posiada dobrą odporność na choroby podstawy źdźbła (można uprawiać ją w stanowisku po zbożach) oraz mączniak,
– posiada bardzo dobrą odporność na rdzę brunatną,
– ma wysoką odporność na brunatną plamistość liści, septoriozę liści i plew oraz fuzariozę kłosa,
– dobrze plonuje na zakwaszonych glebach, przy dużym stężeniu glinu,
– średni termin kłoszenia i dojrzałości,
– posiada dobrą odporność na porastanie w kłosie, a także bardzo wysoką liczbę opadania,
– ziarno pszenicy Belissa jest dobrze wyrównane, duże o MTZ 45-48 g,
– posiada dobre parametry jakościowe: zawartość białka – 13,6%, liczba sedymentacji – 69, zawartość glutenu – 30,7%

Wymagania glebowe pszenicy ozimej Belissa

Ta odmiana pszenicy ozimej została przystosowana do tradycyjnych i intensywnych warunków upraw. Bardzo dobrze plonuje na glebach kompleksów pszennych i żytnich. Najwyższe plony można uzyskać po takich przedplonach jak: rzepak ozimy, strączkowe i motylkowe, a także wcześnie schodzące z pola okopowe.

Siew pszenicy ozimej Belissa

Termin siewu pszenicy ozimej Belissa przypada na III dekadę września – we wschodnich rejonach kraju, do I dekady października w zachodnich rejonach. Odmiana tolerancyjna na opóźniony termin siewu.

Ilość wysiewu pszenicy ozimej Belissa: przy siewie terminowym i na dobrej glebie wynosi około 350-400 ziaren/m2. Przy siewie nieco opóźnionym i na gorszych stanowiskach wyniesie około 450 ziaren/m2.

Nawożenie mineralne pszenicy ozimej Belissa

Przy doborze właściwych dawek nawożenia mineralnego bardzo ważna jest znajomość zasobności gleby w jej podstawowe składniki, a także wysokość spodziewanego plonu ziarna. W zalezności od tego nawożenie fosforowo-potasowe będzie kształtowało się na poziomie 50-100 kg/ha P2O5 oraz 40-120 kg/ha K2O. Nawożenie azotowe, w ilości 80-140 kg/ha N należy rozkładać na kilka dawek.

I – wiosną, w momencie ruszenia wegetacji: 60-70 kg N/ha,
II – w okresie strzelania w źdźbło: 40-50 kg N/ha,
III – w czasie kłoszenia lub płynne po kłoszeniu: do 40 kg N/ha.

Nawożenie, które zastosujemy w późniejszym okresie wegetacji zadecyduje o poziomie zawartości glutenu w ziarnie. Przy wyborze nawożenia płynnego, istnieje możliwość podzielenia trzeciej dawki. Odmiana dobrze plonuje już przy średniej dawce azotu. Przy wysokim nawożeniu azotowym wskazane jest stosowanie regulatorów wzrostu.

Ważniejsze cechy rolniczo-użytkowe pszenicy ozimej Belissa

Zimotrwałość 5 bardzo dobra
Termin kłoszenia średniowczesny
Termin dojrzałości średniowczesny
Wysokość roślin 88 cm średniokrótkie
Odporność na wyleganie 8,0 bardzo wysoka
Masa 1000 ziaren 45-48 g dość wysoka
Zawartość białka 13,6 % wysoka
Zawartość glutenu 30,7 % wysoka
Liczba sedymentacji 69 wysoka

Odporność na choroby pszenicy ozimej Belissa

Pleśń śniegowa 8,4 bardzo dobra
Choroby podstawy źdźbła 8,0 dobra
Mączniak prawdziwy 7,7 dobra
Rdza brunatna 7,4 bardzo dobra
Brunatna plamistość liści 7,6 dobra
Septorioza liści 6,7 dobra
Septorioza plew 7,3 dobra
Fuzarioza kłosów 7,7 dobra
Rdza żółta 7,1 średnia

Źródło: Lista Opisowa Odmian COBORU 2018

Cechy jakościowe pszenicy ozimej Belissa

Liczba opadania 9 wartość klasy E
Zawartość białka 5 wartość klasy A
Wskaźnik sedymentacyjny SDS 7 wartość klasy A
Wodochłonność mąki 9 wartość klasy E
Rozmiękczenie ciasta 7 wartość klasy A
Energia ciasta 5 wartość klasy B
Objętość chleba z 100 g mąki 7 wartość klasy A

Dodaj komentarz

Twój e-mail nie będzie publikowany. Wymagane pola są zaznaczone. *